O equipo de proceso de fertilizantes de liberación lenta de bentonita inclúe principalmente as seguintes pezas:
1. Trituradora: úsase para triturar bentonita, nitróxeno, fósforo, potasio, urea e outras materias primas en po para facilitar o procesamento posterior.
2. Mesturador: úsase para mesturar uniformemente a bentonita triturada con outros ingredientes.
3. Granulador: utilízase para converter os materiais moídos en gránulos para o seu posterior envasado e uso.
4. Equipamento de secado: utilízase para secar as partículas producidas, eliminar a humidade e mellorar a súa estabilidade.
5. Equipamento de refrixeración: utilízase para arrefriar as partículas secas para evitar que cambien durante o envasado e o uso.
6. Equipamento de envasado: utilízase para envasar as partículas arrefriadas para protexer a súa calidade e o seu uso seguro.
Estes equipos pódense combinar e axustar segundo o fluxo do proceso, e o fluxo do proceso específico e a configuración do equipo pódense determinar segundo as necesidades reais de produción.
Material: "Vantaxes da bentonita como portador de fertilizantes"
Para mellorar a utilización eficaz dos fertilizantes, hai no mercado unha variedade de fertilizantes de liberación lenta que empregan bentonita como portador. Estes fertilizantes de liberación lenta funcionan moi ben para atrasar o proceso de liberación do fertilizante. Tomemos como exemplo o fertilizante de liberación lenta de nitróxeno e fósforo con bentonita. O fertilizante de liberación lenta de nitróxeno e fósforo con portador de bentonita preparouse mesturando bentonita, fosfato monoamónico (MAP), resina de urea-formaldehído e carbonato de magnesio. Estudáronse os efectos do tipo de bentonita, a proporción solo-fertilizante, a resina de urea-formaldehído e a dosificación de sal de magnesio sobre o nitróxeno total e o P2O5 no fertilizante de liberación lenta. Estudouse a lei de influencia da taxa de disolución acumulada e realizouse un experimento en maceta con tomates vermellos. Os resultados da investigación mostran que o efecto de liberación lenta da bentonita sódica é mellor que o da bentonita cálcica. A taxa de liberación acumulada de nitróxeno do fertilizante de liberación lenta diminúe co aumento da proporción solo-fertilizante ou a dose de resina de urea-formaldehído, e as condicións óptimas do proceso para o seu efecto de liberación lenta son: o portador é a bentonita sódica, a proporción solo-fertilizante é de 8:2, a dose de carbonato de magnesio é do 9 % e a dose de resina de urea-formaldehído é do 20 %. Ademais, a aplicación de fertilizante de liberación lenta a base de bentonita ten vantaxes obvias sobre a aplicación de fosfato monoamónico (MAP) en termos de altura da planta e número de follas. O rendemento dos tomates vermellos aumenta nun 33,9 % e o valor de flutuación do rendemento é menor.
Data de publicación: 09-12-2023
